నెలరాజు

చక్కనైన నెలరాజు తోడుగా వెన్నెలమ్మ చీకటి

వన్నెల విప్పి ప్రకృతమ్మ వాకిట కౌగిలి బిగువలో

బంది అయి ఎర్రని సిగ్గుల బుగ్గన తారల మెరుపిస్తే

మల్లెమొగ్గ విచ్చుకున్నది ఆ చల్లని నీలి రేయిలో

విచ్చుకున్న మల్లెలన్ని మధువు చిలకగా

చలిగాలులు చెలిగలులై గిలిగింతలు పెట్టగా

యదను తాకినా మధుర జ్ఞాపకంలో తనువు

జ్వలించేను మథనుని మనోనేత్రమై

మదిన జనించు ప్రతి జ్వాల జయించినియదు

ప్రణయరసాన్ని ఆ రస సాగరాన కలిసిన

మధురమైన రసఝరీలో జగతి మిళితమైపోయి

రసబంధాన్ని ఏనాడో పెనవేసుకుంది